espressofriend blog

ในฐานะคนคั่วกาแฟคนหนึ่ง ผมจะยอมรับว่าเวลาได้ยินเสียงแคร๊ก หรือ เสียงเมล็ดกาแฟสุกในถังคั่วเป็น เสียงที่มีความไพเราะอย่างยิ่งครับ เป็นเสียงที่ผมจะต้องตั้งใจเงี่ยหูฟังให้ชัด ๆ เพราะเสียงแคร๊กหรือเสียงแตกของเมล็ดกาแฟมีความหมายมากมายครับ สามารถบอกได้ถึงกระบวนการเก็บที่ดี หรือไม่ บอกได้ถึงความร้อนในถังคั่ว ว่าร้อนไป หรือ ลมแรงไปได้ทีเดียว  และเมื่อเมล็ดกาแฟถูกปล่อยออกมา Cooling ผมก็จะนิยมหยิบเมล็ดที่สุกสวยงามออกมาบี้และดมดู เพื่อจะเก็บเป็นประสบการณ์ว่ากลิ่นเป็นเช่นไร สุกดีหรือไม่  ซึ่งผมทำเป็นประจำ พาลให้นึกไปถึง สมัยเด็ก ๆ เมื่อพ่อกลับมาจากหาดใหญ่พร้อมกับ มอเตอร์ไซไฟฟ้า คันเท่ห์ ถูกหุ้มห่อมาด้วยพลาสติกกันกระแทกสีใส มีเม็ดปุ่มซึ่งภายในเป็นโพรงอากาศมาด้วย

ผมจะเฝ้ามองของเล่นชิ้นใหม่ อย่างระมัดระวัง จนกว่าจะได้รับอนุญาติให้แกะได้  และเมื่อแกะเล่นแล้ว ความดีใจ ก็ยังไม่จางหาย เพราะผมจะค่อย ๆ เล่น ไม่ให้มันเก่าเร็วเกินไป  ช่วงระยะเวลาพักเล่น ผมจะนิยมเอาพลาสติกกันกระแทกมาบี้เล่นแล้วเล่นอีก จนกว่าจะหมด แล้วจึงค่อยกลับไปเล่นมอเตอร์ไซไฟฟ้าต่อ

จนถึงบัดนี้ ผมก็ยังยอมรับว่า เวลาเครียด ๆ เบื่อ ๆ การนั่งกดเม็ดพลาสติกนี้เป็นอะไรที่คลายเครียดได้ดีเหลือเกิน และแทบไม่น่าเชื่อไม่คิดว่า คนทั่วโลกจะนิยมเล่นแบบนี้เหมือนกัน ถึงขนาด บริษัทผลิตของเล่น Bandai  ได้ผลิตของเล่นชิ้นใหม่เป็น ตัวบีบให้ดังแป๊ะ ๆ ไปได้แบบไม่มีวันหมด ได้ข่าวนี้แล้วถึงกลับขำออกมา เพราะไม่นึกว่าจะมีคนหัวใสเอาเรื่องเล็ก ๆ ขนาดนี้มาประดิษฐ์และขายได้เป็นเรื่องเป็นราวขนาดนี้

ดูใน youtube ได้ที่นี่ครับ

ของชิ้นนี้ผมได้ข่าวว่ามีขายที่ญี่ปุ่น ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะมีคนเอาเข้ามาขายในเมื่อไทย เผื่อผมจะวิ่งไปหาซื้อมาห้อยข้างเครื่องคั่วตัวเก่งบ้าง เอาไว้บีบเล่น ฆ่าเวลาก่อนที่เมล็ดกาแฟจะสุก คงจะเพลินดีไม่น้อยครับ .

ญี่ปุ่นในช่วงหลังสงครามพ่ายแพ้สงคราม คงเป็นช่วงเวลาที่ดูสับสน  ผู้คนคงห่อเหี่ยว หลาย ๆ คนมีหวัง ในขณะที่หลาย ๆ คนเฝ้าคอยใครบางคน ” อย่างหมดหวัง “

ผมเกริ่นเช่นนี้ ใช่ว่าผมจะเคยเห็นเคยสัมผัสสิ่งที่กล่าวมาแล้วนี้ แต่เรื่องราวต่าง ๆ สามารถหาอ่านหาชมได้หากมีความปราถนาที่จะรู้จริง ๆ  บรรยากาศที่ผมเล่ามานั้นผมซึมซับและรับทราบผ่านภาพยนต์ฟอร์มเล็ก แต่อัดแน่นด้วยความเนียนนุ่มของความรู้สึกที่ถ่ายทอดผ่านตัวละครและบรรยากาศของเรื่อง  Always : Sunset on third street ทั้ง 2 ภาค   เป็นเรื่องราวของผู้คนในชุมชนในซอย 3 ที่จะอยู่ภายใต้เงาของหอคอยโตเกียว เมื่อสร้างเสร็จ  เป็นเรื่องราวขอความเชื่อมโยงของผู้คน ความหวัง การดิ้นรน ความสัมพันธ์ และ การผิดหวัง  ผู้กำกับถ่ายทอดงานภาพยนต์ชิ้นนี้ได้ เนียนนุ่ม ละมุนรส แถมยัง ให้ความซับซ้อนของอารมณ์ตัวละครได้เป็นอย่างดีครับ  ดั่งเช่น กาแฟบาง Blend ที่ไม่ได้ให้รสอย่างสุดยอด แต่เหมือนจะธรรมดา แต่แฝงความหวาน นวลลิ้น โชยกลิ่นดอกไม้และ เครื่องเทศ จากเมล็ดกาแฟจาก สุมาตรา และ รวันดา

ใครชอบดูหนัง และยังไม่เคยดูเรื่องนี้พลาดไม่ได้ครับ … ขอแนะนำ

และเมื่อมีเรื่องหนังกันแล้ว ก็ ต้องมีเรื่องเพลงและปาร์ตี้กันบ้าง เมื่อศุกร์ที่ผ่านมา ร้านกาแฟ ” ยินดีคัพ ” แถวถนนพระราม 4 หลังอาคารมโนรม จัดให้มีปาร์ตี้ เล็ก ๆ กัน  ช่วงเย็น ๆ เรามีชิมกาแฟกันเล็กน้อย โดยได้รับความสนใจจากลูกค้าขาประจำหลาย ๆ คนที่สนใจ งานนี้ผมเลยแวะเอา Yemen Mocha Matari ที่เพิ่งคั่วไปมาให้ชิมกันอีกรอบ  ในขณะเดียวกัน ก็หอบหิ้วเอา Hawaii Kona ที่ได้จากคุณเต้ย Banoffee Coffee ที่แม่สาย  มาชิมกันด้วย  Hawaii Kona ตัวนี้ ผมได้มาหลายเดือนแล้ว และยังเป็นกาแฟที่คั่วมาแล้วเสียด้วย เลยอาจจะไม่ได้รสกาแฟอย่างที่ควรจะเป็น แต่ในขณะเดียวกัน กาแฟจากแหล่งนี้ไม่เคยทำให้ผมผิดหวังกับ Body  เลยทีเดียว ทั้งยังคงความเป็น Nutty อย่างเช่นเจนอีกด้วย

หลังจากชิมกาแฟกันแล้ว เหล้าปั่นที่ได้ส่วนผสมของ  Syrup Monin , Artista ,Teisseire  งานนี้มากันหมด โดยสูตรการผสมของแฟนเจ้าของร้าน  ระหว่างนั่นเพื่อนผู้มากความสามารถก็มาแสดงสด Saxophone กันให้ชมและฟังกันอีกด้วย  วันนั้นกลายเป็นวงสนทนาหลายหลายรสชาติ ที่ได้เพื่อนจากหลากหลายวงการมาร่วมแจมกัน ซึ่งกว่าจะเลิกก็เกือบจะตีสองได้  งานนี้เลยสนุก ๆ ได้อย่างมิได้คาดหมายภายในร้านกาแฟ ที่แปลงเป็นผับกันเป็นคราวเฉพาะกิจครับพี่น้อง….

มีเรื่องเล่ากันว่า เมื่อหลายร้อยปีก่อน ประเทศ เล็ก ๆ แห่งหนึ่งในแถบทะเล อราเบียน มีกาแฟที่ดี และ มีรสชาติดี จนพ่อค้า , นักชิมกาแฟต้องขวนขวาย แสวงหากาแฟจากเมืองท่าเล็ก ๆ ที่ชื่อ Mocha มาให้จงได้เชียว เมื่อความต้องการ กับ ปริมาณไม่สัมพันธ์กัน จึงเป็นเหตุให้กาแฟที่ผ่านจากเมืองท่าแห่งนี้ถีบตัวสูงขึ้น ๆ

ยังมีเรื่องเล่าอีกว่า กาแฟจากดินแดนแถบนี้ มีรสชาติ และ ลักษณะเฉพาะไม่เหมือนที่แห่งใด คือ กาแฟจากที่แห่งนี้มักจะมี กลิ่นหอมฉุน รสหวานคล้ายไวน์  จบท้ายด้วยกลิ่นโทน Chocolate  อันเป็น ช่องทางให้พ่อค้าหัวใส นิยม เติมโกโก้ หรือ ชอคโกแลต ลงให้กาแฟซะเลย อันกลายเป็น ที่มาของ Cafe’ Mocha  เรื่องดังกล่าวไม่มีการยืนยันว่าเป็นที่มาจริง ๆ หรือไม่

กาแฟตัวที่กล่าวถึง เป็นกาแฟจากประเทศ Yemen ครับ หรือ ที่เรานิยมเรียกติดปากกันว่า Yemen Mocha นั่นเอง กาแฟจากที่แห่งนี้ จะถูกปลูกอยู่ในที่ภูเขาสูงชั้น สูงจากระดับน้ำทะเล 1,000 - 1,700 เมตรขึ้นไป โดยผู้ปลูกกาแฟจะปล่อยให้กาแฟสุกงอมคาต้น แล้วจึงเก็บเกี่ยวมาทำการแปรรูป การปล่อยให้กาแฟสุกงอม จากผลเชอร์รี่ สีแดง จนกลายเป็น สีแดงฉ่ำ แล้วปล่อยให้แดงคล้อยไปทางแดงอมม่วง จึงค่อยทำการเก็บเกี่ยว  ในช่วงเวลาดังกล่าว มีช่วงเวลาเพียงสั้น ๆ เท่านั้น เพราะหากปล่อยต่อไปอีกนิดกาแฟก็จะเน่าคาต้น   เกษตรกรผู้ปลูกกาแฟ จะต้อง เก็บเกี่ยวด้วยสภาพความลำบากของพื้นที่ แล้วนำกาแฟที่ได้มาตากแห้ง ผ่านลมช่วงสุดท้ายของฤดู เป็นเวลาประมาณ 2 อาทิตย์ จากนั้นจึงค่อยนำไปสีแล้วเก็บ หรือ เตรียมจัดส่งให้กับผู้ซื้อผู้ที่ต้องการกาแฟรสชาติดี ระดับ World Class

ผมมีโอกาสได้ชิมกาแฟ Yemen Mocha   ตัวดี ๆ หลาย ๆ ครั้งในต่างประเทศ บางตัวก็มีโทนชอคโกแลต โดดเด่นแบบ หาได้ยากจากกาแฟตัวอื่น ๆ บางตัวไม่มีกล่ินชอคโกแลตที่ว่า แต่ให้โทนรสชาติออกไปทาง ผลไม้หมัก ชัดเจนดีเดียว  กาแฟ Yemen Mocha อีกตัวที่ได้ ชิมเป็นกาแฟ Yemen Mocha Ismaieli ที่ P&F coffee เพื่อนในวงการกาแฟเป็นผู้นำเข้า  ครั้งนั้นชิมอยู่หลายรอบ ประทับใจในรสชาติอย่างดียิ่ง  ดื่มด้วยเครื่องชงแบบ Drip , France press, AeroPress ก็อร่อยชัดเจน ครั้นลองมาทำเป็น Espresso ก็ให้มิติ รสชาติ แบบน่าประทับใจเป็นอย่างยิ่ง

ครั้งนี้ผมได้กาแฟ Yemen Mocha Matari  มาจากเกษตรกร ชาว เยเมนโดยตรง เป็นกาแฟระดับ Matari มาตรฐานสูงสุดของชั้นคุณภาพกาแฟของเยเมน  คือ หน่วยงานกลางของประเทศ ได้จัดชั้นคุณภาพกาแฟ ดังนี้ :

Coffee is sorted into three categories according to its quality:

1. Matari Coffee and Ismaieli Coffee are on the top class.
2. Sanani Coffee is in the second class.
3. Haiymi Coffee is in the third class.

กาแฟตัวนี้ เท่าที่ได้ชิม ให้รสชาติ  Fruity , winey , jack fruit , hint of  blueberry , medium body , Sweet like fruit juice ครับ  กาแฟตัวนี้ผมได้มาน้อย ได้มาฟรี ๆ คั่วด้วยเครื่องคั่วของเพื่อน (หมอพร) ราคาเครื่องก็ไม่แพง อะไร ๆ ก็ดูเหมือนง่าย ๆ ไม่ค่อยดี แต่รสชาติดีครับ  ใครอยากลองชิม แวะเวียนมาหากัน มาทดลองกัน ผมไม่คิดเงินครับ  แต่มีจำนวนน้อยนิดครับ.

ที่ผ่านมาผมมีปัญหากับ คุณมด อย่างมาก มีปัญหาจากการแวะเวียนมาชิมน้ำเชื่อม Monin ที่ใช้มาโดยตลอด ทั้ง ๆ ที่ก่อนหน้านี้ ใช้นำ้เชื่อมอีกยี่ห้อหนึ่ง ก็ไม่เห็นจะแวะเวียนมาชิมแบบนี้   ที่คุณมด และ ผองเพื่อนแวะเวียนมาชิมนำ้เชื่อม ​Monin จนบางทีก็เล่นมาอาศัยอยู่ในขวดอยู่หลายหน ก็เพราะเจ้าน้ำเชื่อม Monin นั้นมีส่วนผสมที่แตกต่างจากยี่ห้ออื่น ๆ นะสิครับ  ไซรัปหลาย ๆ ยี่ห้อส่วนใหญ่จะใช้ ซูโครส หรือ ฟรุกโทส แทนที่จะใช้น้ำตาล เพียว ๆ  ด้วยเหตุผลที่ Monin ใช้น้ำตาลเพียว ๆ นั่นเอง มดจึงได้กลิ่นและ แวะเวียนมาชิมอยู่เสมอ ๆ  ผมเคยถามผู้ผลิตว่าทำไมถึงจำเป็นจะต้องใช้น้ำตาล 100% ด้วย ?  ก็ได้คำตอบมาว่า น้ำตาลเพียวๆ นั้นจะให้รสชาติที่หอมกว่า หวานกว่า และ ปลอดภัยกว่า  อีกทั้งเมื่อโดนความร้อนก็ไม่มีผลด้านการตกค้าง หรือ เปลี่ยนรสชาติ  จึงทำให้ ไซรัป Monin นำมาใช้ประกอบอาหารได้เลยในขณะที่กำลังผัดหรือ ทอดอยู่

คุณมดที่ว่า เป็นมดตัวเล็ก ๆ และส่วนใหญ่เป็นมดดำ ไม่ใช่ ” มดแดงไฟ” เจ้าของนามปากกาทางอินเตอร์เน็ตเพื่อนในวงการกาแฟของผม มดดำนี้ มีความสามารถมาก ที่มุดหาช่องทางเข้าไปในปั๊มของ Monin ซึ่งผู้ผลิตก็ไม่เคยพบปัญหาเช่นนี้ในประเทศอื่น แต่ปัญหาดังกล่าวกำลังจะหมดไปเมื่อ ทางผู้ผลิตถึงกับสั่งให้โรงงานทำปั๊มน้ำเชื่อม ผลิตแบบใหม่ที่เป็นแบบเกลียวมาแทนในอนาคตอันใกล้นี้ครับ

ผมคิด ๆ อยู่นานว่า ที่ใช้ ๆ อยู่นี้จะแก้ไขปัญหาเรื่องมดยังไง ? จะเอาน้ำมาวางดัก ก็แกะกะ ครั้นจะเอาชอล์กกันมด ก็เป็นห่วงว่าอยู่ใกล้อาหารและเครื่องดื่ม กลัวจะไม่ปลอดภัย … คิดยังไงก็คิดไม่ตก !!!

และเมื่อเพื่อนเจ้าของร้านกาแฟ ISTeapresso จ.เชียงใหม่ ที่มีดีกรีเป็นถึง ดร.หนุ่ม รูปหล่อ แวะมาเยี่ยมที่ร้านถึงกรุงเทพฯ  ท่ามกลางวงสนทนาภาษาคาเฟอีน ผมก็บ่น ๆ เรื่องมดกับคุณโจไปว่าไม่รู้จะแก้ปัญหานี้ยังไงดี  ในที่สุดดร.โจก็เล่าว่า ” ไม่เห็นยากครับ เอาฟิล์มแร็ป มาพันไว้ มดมันก็เข้าไม่ได้แล้วครับ “   แค่เท่านั้นผมก็ร้อง อืมมมมม…..  แค่นี้เองคิดไม่ออก

แหม.. สมัยเด็ก ๆ ถ้าตั้งใจเรียนหนังสือหน่อย คงจะฉลาดกว่านี้นะเนี่ยะ.